W pobliżu muzeum archeologicznego w Agrigento znajduje się kilka stref pozostałości, w tym górna agora i Ekklesistérion z jednej strony, a z drugiej rozległa dzielnica hellenistyczna.
Dzielnica hellenistyczno-rzymska
Ten rozległy obszar mieszkalny stanowi najistotniejszą dokumentację historii urbanistycznej starożytnego Akragas.
Całość widocznych pozostałości monumentalnych wiąże się z późnym okresem hellenistycznym i rzymskim, ale głębokie odwierty wykazały, że plan i układ urbanistyczny sięgają już VI wieku p.n.e., między połową a końcem tego stulecia.
Dzielnica hellenistyczno-rzymska
Miasto w tym sektorze miało regularną sieć urbanistyczną, z czterema ulicami północ–południe, każda o szerokości około 5 m, w tym Cardo I, który prowadzi zresztą do wzgórza świątyń. Ulice te opierały się na północy o dużą ulicę wschód–zachód (plateia z okresu greckiego, ponownie wykorzystaną jako rzymski decumanus) o szerokości około 11 m, prawdopodobnie decumanus maximus. Dziś widoczna jest część rzymskiego bruku z terakoty.
Zabudowa rozmieszczona jest na tarasach, których ortogonalne ulice wyznaczają prostokątne bloki (insulae) o szerokości około 35 m i długości 280 m. Obecnie widoczne są trzy takie wyspy, na których zidentyfikowano dwadzieścia domostw. Podzielone są wzdłużnie, a czasem poprzecznie, wąskim przejściem, które służyło również do odprowadzania i drenowania wody.
Domostwa o tradycji hellenistycznej są zróżnicowane, zbudowane z ciosanych bloków arkozy. W okresie rzymskim, szczególnie między I a IV wiekiem, dzielnica przeszła istotne przekształcenia, nie zmieniając jednak swego ogólnego planu.
Na I wiek p.n.e. datuje się domy w stylu hellenistycznym z perystylem, zbudowane na wcześniejszych budynkach mieszkalnych.
W II–III wieku n.e. następuje ogólna restrukturyzacja, w której dominującą typologią staje się dom z centralnym dziedzińcem i portykiem.
Ściany domów zdobiły tynki malowane. Podłogi zależały od okresów, z prostymi posadzkami w opus signinum pod koniec epoki republikańskiej i w okresie augustiańskim. W pierwszych wiekach cesarstwa pojawiają się piękne dywany mozaikowe o geometrycznych jednobarwnych wzorach, a następnie w II–III wieku pojawiają się wielobarwne mozaiki figuralne z przedstawieniami zwierzęcymi i roślinnymi.
Wśród tych domostw wymienić można „Dom perystylowy” na Cardo I; „Dom czterech pór roku” z pomieszczeniem zdobionym mozaiką geometryczną z medalionami przedstawiającymi cztery pory roku; „Dom gazele” na Cardo II; „Dom Afrodyty”; „Dom mistrza abstrakcji”, który jest najbogatszy w całej dzielnicy, z atrium z centralną studnią wyłożoną terakotą.
Dzielnica hellenistyczno-rzymska 
Dzielnica hellenistyczno-rzymska 
Dzielnica hellenistyczno-rzymska 
Dzielnica hellenistyczno-rzymska 
Mozaiki jednego z domów 
Mozaiki jednego z domów 
Dzielnica hellenistyczno-rzymska
Poggio di San Nicola i Górna Agora
Na północno-wschodnim zboczu tego sektora miejskiego wznosi się poggio di San Nicola, które w starożytności poświęcone było celom sakralnym i budowlom publicznym wraz z górną agorą.
Ekklesiasterion
Ekklesiasterion
Ekklesiasterion – comitium z okresu rzymskiego – zajmuje południowe zbocze poggio. Został wzniesiony między IV a III wiekiem p.n.e. Dziś widać tam półkolistą caveę o maksymalnej średnicy 48 m, która mogła pomieścić do 3 000 osób. Została wykuta w skale, z 19 stopniami koncentrycznych siedzisk.
Nie zachował się żaden ślad platformy przeznaczonej dla mówcy: została zniszczona w okresie rzymsko-cesarskim podczas budowy domu z perystylem.
Oratorium Falarisa
Oratorium Falarisa
Między II a I wiekiem p.n.e., po opuszczeniu i zasypaniu cavei Ekklesiasterionu, wzniesiono małą świątynię, a następnie budowlę z ołtarzem; chodzi o budynek typu rzymskiego na podium, poprzedzony schodami.
Budowla obejmuje cellę zbudowaną z bloków izodomicznych, poprzedzoną pronaosem z czterema kolumnami jońskimi (obecnie zaginionymi).
Niewłaściwie nazwane „Oratorium Falarisa”, nie ma znanej dedykacji. Podczas średniowiecznej przebudowy związanej z założeniem klasztoru cysterskiego budowla otrzymała sklepienie kolebkowe i okno.
Agora i Bouleuterion
Bouleuterium, Górna Agora
Przestrzeń na północ od poggio di San Nicola stanowi kolejny ważny sektor o charakterze sakralnym i publicznym.
Na sztucznym tarasie zidentyfikowano fragmentaryczne pozostałości budowli z późnego okresu archaicznego. Po zniszczeniu w 406 r. p.n.e. budowla ta przetrwała jako mały naiskos.
W IV wieku p.n.e. taras został podniesiony przez znaczny nasyp, obejmujący dawne budowle i ich fundamenty, podtrzymywany przez potężne mury oporowe, z których pozostały bloki o wysokości do ponad 3 m.
Budynek Bouleuterionu został wzniesiony na tarasie po stronie południowej. Datuje się go na koniec IV lub III wieku p.n.e. Była to budowla zebrań boule (rady obywateli).
Pierwotnie była kryta i miała plan prostokątny, z sześcioma rzędami siedzisk w półkolu. Zachowały się dwie półkolumny przylegające do zakrzywionej ściany, pozostałości portyku na zewnątrz.
Została zmodyfikowana, przekształcona w III wieku n.e. w odeon pod gołym niebem, z którego zachowała się wielobarwna mozaika na posadzce orchestry.
W okresie augustiańskim wewnątrz rozległej strefy z portykiem wzniesiono świątynię typu rzymskiego, z której zachowało się podium.
W średniowieczu miejsce to zostało włączone do klasztoru cysterskiego założonego na poggio i częściowo ponownie wykorzystane przez mnichów jako nekropolia.
Na północ od agory widoczne są pozostałości rzymskiej świątyni.
Górna Agora 
Górna Agora 
Górna Agora
Gdzie znajduje się dzielnica hellenistyczna w Agrigento
Please add some markers to your posts before using this shortcode.
Informacje
Strony zewnętrzne
- Strona oficjalna: Agora w Agrigento na www.lavalledeitempli.it, dzielnica hellenistyczna
- Strona Wikipedii: it.wikipedia.org
Artykuły o Dolinie Świątyń w Agrigento
- Dolina Świątyń w Agrigento
Agrigento było w starożytności jednym z najpotężniejszych miast śródziemnomorskich Wielkiej Grecji. Jego ... - Świątynia Zgody w Agrigento
Zbudowana w latach 440–430 p.n.e. Świątynia Zgody, położona na grzbiecie Doliny Świątyń ... - Świątynia Hery lub Junony w Agrigento
Położona na końcu grzbietu Świątynia Hery, znana również jako Świątynia Junony Lakinijskiej ... - Świątynia Zeusa Olimpijskiego w Agrigento
Położona w Dolinie Świątyń w Agrigento, Świątynia Zeusa Olimpijskiego, czyli Olimpiejon, była ... - Świątynia Herkulesa w Agrigento
Choć jego pozostałości są skromniejsze niż innych zabytków Doliny Świątyń w Agrigento ... - Świątynia Dioskurów w Agrigento i sektor zachodni
Na zachód od Świątyni Zeusa rozwija się sektor mieszkalny, za którym znajduje ... - Regionalne Muzeum Archeologiczne w Agrigento i San Nicola
Regionalne Muzeum Archeologiczne w Agrigento, oficjalnie nazwane Museo Archeologico Regionale „Pietro Griffo”, ... - Ogród Kolymbethra w Agrigento
Ogród Kolymbethra znajduje się w sercu parku archeologicznego Dolina Świątyń w Agrigento, ... - Świątynia Wulkana w Agrigento
Le Świątynia Wulkana zajmuje zachodni kraniec skalistego grzbietu, który tworzy Dolinę Świątyń ... - Rupe Atenea i Świątynia Demeter
La Rupe Atenea stanowi najwyższy punkt i naturalną akropolę starożytnej Akragas, górującą ... - Plany Agrigento
Interaktywna mapa Agrigento, Doliny Świątyń, starożytnych stanowisk.