Na zachód od Świątyni Zeusa rozwija się sektor mieszkalny, za którym znajduje się obszar sakralny aż do Bramy V, następnie obszar sakralny Bóstw Chtonicznych, a wreszcie na końcu wzgórza archaiczny obszar sakralny.
Sektor między Świątynią Zeusa a Porta V
Na zachód od Świątyni Zeusa rozwija się sektor mieszkalny, a następnie obszar sakralny poprzedzający Bramę V.
Regularna organizacja miejska jest przecięta osiami północ-południe, które krzyżują się z główną arterią (plateia) wschód-zachód połączoną z Bramą V. Z pierwszej połowy V wieku pochodzą głównie budowle o charakterze sakralnym lub publicznym, takie jak sale zebrań czy portyki (stoai), natomiast rezydencje pochodzą z drugiej połowy V wieku p.n.e.
Tholos, sektor zachodni
Długa konstrukcja (stoa) oddziela ten sektor od sąsiedniego kompleksu sakralnego. Obszar sakralny jest ograniczony dwoma ramionami długiego portyku w kształcie litery L od zachodu, Bramą V, a od południa skalistą skarpą, wzdłuż której przebiegała linia fortyfikacji.
Rozpoznaje się tu pozostałości małej świątyni (A) na zachodzie, o prostej formie, która pojawiła się około połowy VI wieku p.n.e. Dziedziniec pochodzi z drugiej połowy V wieku. Zamknięto sacellum, ponownie podniesiono poziom dziedzińca i wzniesiono dwa sześcienne ołtarze, każdy w osobnym ogrodzeniu.
Na północny wschód od obszaru widoczne są pozostałości portyku w kształcie litery L, wzniesionego w okresie hellenistycznym (druga połowa III wieku p.n.e.), oraz część z II wieku p.n.e., którego północne ramię przedłuża się na ruinach archaicznej prostokątnej budowli, interpretowanej jako sala zebrań. Z tej ostatniej fazy (II wiek p.n.e.) pochodzi również budowa budowli okrągłej, czyli tholos, być może budowli sakralnej z centralnym ołtarzem.
Z około końca III wieku p.n.e. datuje się seria małych kaplic sakralnych przylegających do północnego zewnętrznego muru portyku. Portyk ten, z pomieszczeniami, basenami i fontannami, został zinterpretowany jako miejsce odpoczynku i spożywania świętych posiłków.
Na zachód od strefy obszar Bramy V wyróżnia się potężnym osunięciem się murów bocznych.
Sanktuarium greckich Bóstw chtonicznych
Sanktuarium Bóstw Chtonicznych
Jest to najważniejszy zespół budowli sakralnych poświęconych kultowi bóstw chtonicznych, Demeter i Kory. Był ograniczony murem peribolu (ogrodzeniem), zachowanym jedynie w części zachodniej. Był używany od okresu archaicznego do okresu hellenistycznego.
Z połowy VI wieku p.n.e. pochodzą dwa ogrodzenia pod gołym niebem, wyposażone w jeden lub więcej wewnętrznych ołtarzy, przeznaczone do obrzędów związanych ze szczególnym charakterem kultu: prostokątne ogrodzenie z budowlą z wewnętrznym okrągłym ołtarzem; ogrodzenie bardziej na południe, podzielone na dwie części, z dwoma wewnętrznymi ołtarzami, jednym okrągłym i drugim prostokątnym.
Z tego samego okresu lub nieco później pochodzą liczne okrągłe i czworokątne ołtarze w strefie oraz dwie małe trójdzielne świątynie z pronaosem, a trzecia bardziej na wschód.
Świątynia Dioskurów i Świątynia L
Świątynia Dioskurów
Przypuszcza się, że obie świątynie były poświęcone Demeter i Korze. Około 450 r. p.n.e. wzniesiono w tym obszarze nową świątynię peripteralną, zwaną Świątynią Dioskurów (lub Kastora i Polluksa, synów Zeusa i królowej Sparty), z której zachował się narożnik północno-zachodni z częściową rekonstrukcją między 1836 a 1856 r., obejmującą 4 kolumny postawione z 34 pierwotnych. Jest to świątynia dorycka, heksastylowa, z trzynastoma kolumnami na dłuższych bokach, o wymiarach 13,40 × 31 metrów.
Niektóre elementy architektoniczne pochodzą z renowacji z okresu późnohellenistycznego, być może z II wieku p.n.e.
Fortyfikacje południowe
Z sąsiedniej Świątyni L, być może z połowy V wieku p.n.e., niewiele pozostało: rów fundamentowy, bloki w narożniku północno-wschodnim oraz liczne rozproszone bębny kolumn, ołtarz po stronie wschodniej.
Obszar sakralny zachodni
Na zachodnim krańcu tarasu obszar ten był już używany od końca VI wieku p.n.e., gdzie znaleziono słynną małą głowę przedstawiającą bóstwo wykonania rodyjskiego lub kreteńskiego, z końca VII wieku p.n.e., interpretowaną jako relikwię przyniesioną przez kolonistów z Geli w momencie założenia miasta.
Wyróżnia się jedynie kilka pozostałości tego sanktuarium, takich jak ogrodzenie z fazy archaicznej, powiększone w pierwszej połowie IV wieku p.n.e.
W kierunku północnej krawędzi, gdzie zachowały się fragmenty linii fortyfikacji, odkryto zagłębienie zidentyfikowane jako wielki basen wspomniany przez Diodora, Kolymbethra (zob. Ogród Kolymbethra).
Poza Kolymbethrą można zaobserwować pozostałości świątyni Wulkana.
Świątynia Dioskurów i Świątynia L 
Fortyfikacje południowe 
Świątynia Dioskurów 
Świątynia Dioskurów 
Świątynia L 
Sanktuarium Bóstw Chtonicznych 
Świątynia Dioskurów 
Świątynia Dioskurów 
Świątynia Dioskurów 
Świątynia Dioskurów 
Świątynia Dioskurów 
Świątynia L i Świątynia Dioskurów
Gdzie znajduje się Świątynia Dioskurów w Agrigento
If you see this after your page is loaded completely, leafletJS files are missing.
Informacje
Strony zewnętrzne: it.wikipedia.org, www.lavalledeitempli.it
W Dolinie Świątyń
- Dolina Świątyń w Agrigento
Agrigento było w starożytności jednym z najpotężniejszych miast śródziemnomorskich Wielkiej Grecji. Jego ... - Świątynia Zgody w Agrigento
Zbudowana w latach 440–430 p.n.e. Świątynia Zgody, położona na grzbiecie Doliny Świątyń ... - Świątynia Hery lub Junony w Agrigento
Położona na końcu grzbietu Świątynia Hery, znana również jako Świątynia Junony Lakinijskiej ... - Świątynia Zeusa Olimpijskiego w Agrigento
Położona w Dolinie Świątyń w Agrigento, Świątynia Zeusa Olimpijskiego, czyli Olimpiejon, była ... - Świątynia Herkulesa w Agrigento
Choć jego pozostałości są skromniejsze niż innych zabytków Doliny Świątyń w Agrigento ... - Regionalne Muzeum Archeologiczne w Agrigento i San Nicola
Regionalne Muzeum Archeologiczne w Agrigento, oficjalnie nazwane Museo Archeologico Regionale „Pietro Griffo”, ... - Ogród Kolymbethra w Agrigento
Ogród Kolymbethra znajduje się w sercu parku archeologicznego Dolina Świątyń w Agrigento, ... - Świątynia Wulkana w Agrigento
Le Świątynia Wulkana zajmuje zachodni kraniec skalistego grzbietu, który tworzy Dolinę Świątyń ... - Dzielnica hellenistyczno-rzymska i Górna Agora
W pobliżu muzeum archeologicznego w Agrigento znajduje się kilka stref pozostałości, w ... - Rupe Atenea i Świątynia Demeter
La Rupe Atenea stanowi najwyższy punkt i naturalną akropolę starożytnej Akragas, górującą ... - Plany Agrigento
Interaktywna mapa Agrigento, Doliny Świątyń, starożytnych stanowisk.