Poruszanie się po Sycylii
Poruszanie się po Sycylii jest oczywiście jednym z najwygodniejszych sposobów zwiedzania wyspy, ponieważ wiele miejsc jest trudno dostępnych w inny sposób.
Jeśli jednak nie masz doświadczenia w prowadzeniu samochodu w południowych Włoszech lub podobnym kraju w Afryce czy na Bliskim Wschodzie, lepiej uzbroić się w ostrożność i wyrozumiałość, ponieważ przepisy nie zawsze są jasne ani przestrzegane, oznakowanie bywa skąpe, a niektóre drogi drugorzędne są niemal opuszczone, z dziurami, które można by nazwać „dzikimi norami”.
Ogólne warunki ruchu drogowego we Włoszech
We Włoszech oznakowanie drogowe stosuje się do następującego standardowego kodu kolorystycznego: autostrady (autostrade) są oznaczone kolorem zielonym, drogi krajowe główne (SS) i regionalne (SR) kolorem niebieskim, a oznakowanie miejskie i lokalne kolorem białym.
Większość autostrad jest płatna, z systemem opłat (wjazd i/lub zjazd), zautomatyzowanym w 98% przypadków, gdzie zazwyczaj pasy do poboru opłat są oznaczone żółtymi znakami, pasy dla kart bankowych są oznaczone niebieskimi znakami, a pasy akceptujące gotówkę (i w większości przypadków karty bankowe) białymi znakami.
W historycznych centrach wielu miast znajdują się strefy ograniczonego ruchu, zwane Zona a Traffico Limitato (ZTL), których dostęp jest regulowany godzinami i zarezerwowany dla niektórych kategorii pojazdów. Strefy te są kontrolowane przez automatyczne kamery z odczytem tablic rejestracyjnych, co skutkuje mandatami w przypadku naruszenia przepisów.
Parkowanie jest również regulowane kodem kolorystycznym: linie białe (bezpłatne lub regulowane z ograniczeniem czasowym), niebieskie (płatne), żółte (zarezerwowane). Nierzadko spotyka się parkowanie w podwójnym rzędzie, a czasem kierowcy zostawiają swoje numery lub adresy, aby ich ostrzec. Zjawisko to, częściowo zrozumiałe z powodu problemów z parkowaniem, często powoduje długie minuty trąbienia.
Bardzo zróżnicowane sycylijskie drogi
Drogi główne (zwłaszcza SS i autostrady) są należycie utrzymane, ale sieć drugorzędna i wiejska jest znacznie mniej zadbana, ze znakami czasami nieobecnymi lub słabo widocznymi, ogromnymi dziurami, kamieniami itp.
Stan jest gorszy po niepogodzie, gdzie błoto i deszcze mogą pogorszyć sytuację i utrzymywać się.
Za dnia wystarczy być ostrożnym i jechać z umiarkowaną prędkością, ale nocą drugorzędne drogi wiejskie stają się niebezpieczne, ponieważ dziury w jezdni są trudniejsze do zauważenia.
Na sieci drugorzędnej średnia prędkość często oscyluje wokół 40 km/h.
Ostrożność z nawigacjami GPS
Należy używać systemów nawigacji takich jak Google Maps z ostrożnością, z kilku powodów. Po pierwsze, propozycje alternatywnych tras (zwłaszcza krótszych) mogą prowadzić oficjalnymi, ale nieutwardzonymi drogami lub w stanie ledwo przejezdnym dla standardowego pojazdu, a nawet zamkniętymi, szczególnie na obszarach wiejskich lub górskich. Ogólnie zaleca się podążanie trasą wskazaną przez oznakowanie drogowe, jeśli jest obecne.
Inne typowe błędy nawigacji to propozycje tras prowadzących ulicami jednokierunkowymi pod prąd w centrach miast, które są złożone z mnóstwem zaułków, stref ograniczonego ruchu zależnych od godzin (ZTL), być może również dlatego, że warunki zmieniają się regularnie lub w zależności od prac drogowych. W tym przypadku również należy w pierwszej kolejności kierować się oznakowaniem drogowym, aby się zorientować.
Zwyczaje i obyczaje
Jazda jest nieco anarchistyczna na Sycylii, gdzie główną zasadą jest unikanie kolizji, a oficjalne przepisy schodzą na dalszy plan.
Niektórzy sycylijscy kierowcy jeżdżą z nadmierną prędkością, prawdopodobnie z powodu zbyt małych lub kapryśnych pęcherzy moczowych, albo z powodu innych nagłych spraw. Z drugiej strony osoby starsze za kierownicą są częste.
Należy zachować ostrożność na włoskich stacjach benzynowych. Ponieważ w przypadku braku oznakowania narzucającego kierunek ruchu (co jest często spotykane), pojazdy mogą wjeżdżać i poruszać się w różnych kierunkach, wjeżdżać z jednego lub drugiego końca stacji.
Jednak praktyka ta, częsta zwłaszcza w południowych Włoszech, opiera się na tolerancji, a nie na wyraźnej zasadzie kodeksu drogowego, i pociąga za sobą odpowiedzialność kierowcy w przypadku niebezpiecznego manewru lub wypadku. Zawsze lepiej jest używać domyślnego kierunku, nawet jeśli nie jest on jasno oznaczony.